trouwen in het Chianti gebied

Wat een sfeer en wat een prachtig weer tijdens de bruiloft van Roel en Chantal! Ze waren ruim een jaar voor de bruiloft op bezoek geweest bij Patrizia om de trouwlocatie te kiezen en ze vielen voor de charme en echt Toscaanse sfeer die dit complex uitademt.

Ze begonnen op vrijdag met een heerlijk pizzadiner. De pizza's werden bereid in de houtoven. De zaterdag begon best spannend voor mij omdat ik de lelies die het bruidspaar zelf uit Nederland had meegebracht, mee moest nemen voor de decoratie. De bloemist had van die lelies een prachtig bruidsboeket gemaakt. De overige lelies moesten ter plaatse in vazen gezet worden. Aangezien lelies niet zo goed tegen hoge temperaturen kunnen was dat best een onderneming. Gelukkig was er ruim ingekocht en kwamen we geen bloemen tekort, want sommige bloemen hadden toch wat moeite met de warmte!

Roel en Chantal ontmoetten elkaar voor de villa in bijzijn van de gasten. Vervolgens reden we in een stoet naar het dorpje Radda in Chianti voor de wettelijke ceremonie. De ceremonie werd geleid door de loco burgemeester, een zeer hartelijke vrouw. Na de ceremonie toostten ze tegenover het gemeentehuis met prosecco. Terwijl de gasten terugreden naar de accommodatie, maakte het bruidspaar trouwfoto's in Radda in Chianti. Terug op de accommodatie stond het aperitief klaar met heerlijk hapjesbuffetten.

Boven de dinertafels hadden we priklichten laten hangen voor een echte landelijke sfeer. Volgens de Italiaanse traditie werd de bruidstaart na het diner aangesneden en als dessert geserveerd. Als afsluiting het geweldige feest in de wijnkelder voorafgegaan door een heel goed ingestudeerde en uitgevoerde openingsdans!

Hoe hoort het nu eigenlijk in een Italiaans restaurant?

Vele Italiëgangers vragen zich af hoe je nu eigenlijk 'hoort' te eten in een Italiaans restaurant? Pasta is inderdaad géén hoofdgerecht. Over het algemeen doen de Italianen iets minder saus op de pasta. Vroeger toen ik nog in Nederland woonde, maakte mijn moeder 'bolgnaise' saus met gehakt, tomaat, champignons, paprika. Dat was inderdaad voor-en hoofdgerecht in één. Dat kun je een beetje vergelijken met de 'pasta al ragù' hier. Maargoed als je uit eten gaat en echt uitgebreid wil eten:

1. starten met antipasto: een voorgerecht
2. dan een primo piatto: een pasta of een risotto gerecht
3. secondo piatto: een hoofdgerecht, let wel dat de bijgerechten er meestal niet automatsich bij zitten, de contorni dienen apart bestel te worden
4. een dolce, ofwel een dessert
5. espresso, cappuccino is eigenlijk not done want Italiane beschouwen dit als erg zwaar op de maag na een heel diner. Dus espresso met een digestif, een klassieker is de grappa!

Sense Florence

Afgelopen vrijdag was ik in Florence om met een muzikant het komende trouwseizoen te bespreken en ik wilde een hotel bezoeken vlakbij het plein Piazzale Michelangelo met dat prachtige uitzicht over de stad. 

Het uitzicht was zelfs nog mooier dan op het plaatje...! Tijdens de lunch heb ik Sophie Kruijsdijk gesproken, een Nederlandse die net als ik in Toscane woont. 

Zij vertelde mij over de stadswandelingen die zij organiseert door Florence. Het is allemaal begonnen toen ze haar eigen familie en vrienden de stad liet zien. 

Ze dacht: 'Waarom zal ik dit niet voor meer Nederlanders doen?'
Buiten het feit dat ze erg leuke verhalen schrijft, organiseert ze dus ook mooie en interessante stadswandelingen. Hierover meer informatie op haar blog

Fijn Pasen

Zoals iedereen wel weet is Italië echt een katholiek land. Ik zal jullie eens vertellen over de Toscaanse manier van Pasen vieren!

Het begint al een week van tevoren op Palmzondag (zoals in elk land eigenlijk). Dan krijg je een gezegend olijftakje mee, dat je in je huis moet hangen.

Op donderdag is in het dorp waar ik woon de traditie om de "giro delle sette chiese" (rondje van de 7 kerken) te doen op donderdagavond. Het halve dorp is dan op de been en dan worden er krentebroodjes verkocht die je ook weer kunt laten zegenen.

De katholiek gelovigen "vasten" op Goede Vrijdag. Tegenwoordig betekent dat eigenlijk dat je geen vlees eet en geen alcohol drinkt. In principe gewoon wat minder "rijk" eten.

Op zaterdag doet iedereen z'n laatste boodschappen en daarbij mogen de grote paaseieren van chocolade (met verassing van binnen!) en de zoete cake "colomba" niet ontbreken!

Op zaterdagavond is het gebruikelijk naar de mis te gaan en de echte kerkgangers gaan ook op zondagmorgen.

De Toscanen eten op eerste Paasdag meestal met hun familie en dan is vooral de (warme) lunch belangrijk. Dan eet je als voorgerecht een gezegend ei want dat brengt geluk. Na de lunch wordt dan de "colomba" gegeten en het chocolade paasei open gemaakt en (ten dele) opgegeten.

In de praktijk gaan de meeste mensen op 2e Paasdag "Pasquetta" vaak een dagje uit.

Waarom hoort een "colomba" (zoete cake in vorm van een duif) nu bij Pasen? In de 6e eeuw na Christus werd er aan de Koning Alboino een taart in de vorm van een duif aangeboden als teken van vrede. De meest recente vertaling is dat het Italiaanse bedrijf Motta in de eerste helft van de 20e eeuw een nieuw produkt op de markt wilde brengen voor Pasen. Denkend aan de pannettone die met kerst gebruikelijk is, werd de "colomba di Pasqua" toen hun paasprodukt.


Ik wens iedereen hele fijne Paasdagen!

Nieuwjaarsduik bij Livorno

Allereerst wens ik alle lezers een gelukkig 2011!

Bij de rotsen van Livorno van Rotonda d'Ardenza, doken gisteren 170 personen in de koude Middellandse zee onder wie ook de burgemeester Alessandro Cosimi om het nieuw jaar in te luiden. Dit is inmiddels alweer 21 jaar traditie.

Uiteraard is deze nieuwjaardsduik niet te vergelijken met die in Scheveningen waaraan gister meer dan 10.000 mensen deelnamen...!

Giostra del Saracino

Misschien niet zo bekend als het Palio di Siena, maar even goed interessant. La Giostra del Saracino vindt plaats op de Piazza Grande in Arezzo en bestaat al sinds 1677. Het is een leuk evenement op de eerste zondag van september. Bijgaand een video uit 2009.

6 januari: Befana!

In Nederland staat 6 januari voor drie koningen en oorspronkelijk is dit dan ook de dag dat de feestdagen voorbij zijn en de kerstboom definitief de deur uit gaat.

In Italie is komt de "Befana" (oude lelijke vrouw oftewel goedaardige heks) langs de huizen en vult de kousen van de brave kinderen met zoetigheid en die van de stoute kinderen met kool.

Ze zeggen ook wel dat de Befana de feesten met zich mee terug neemt naar huis.

Het verhaal vertelt dat de drie koningen een lelijk oud vrouwtje tegenkwamen op hun zoektocht naar het kindje Jezus. Zij vroegen haar de weg, maar zij kende de weg niet. De drie koningen vroegen of zij mee ging met hen om het kin dje Jezus te zoeken, maar zij sloot haar huisdeur. Toen de drie koningen doorreden, kreeg het vrouwtje spijt en ging op pad om het kindje Jezus te zoeken met zoetigheid. Onderweg gaf ze aan elk kind zoetigheid in de hoop dat één van hen Jezus zou zijn. Sindsdien gaat zij elke 6 januari op pad om vergiffenis te vragen.