dinsdag 30 oktober 2007

Truffels in Montaione

Afgelopen weekend vond de 'Mostra e sagra del tartufo bianco' voor de 15e keer plaats in Montaione. In de tuin van Villa Serena stonden kraampjes met heerlijke delicatessen, natuurlijk bereid met de witte truffel. Deze bijzondere paddestoel (zonder steel) groeit onder de grond in het 'wild' in de omgeving van Montaione en San Miniato. Speciale honden worden ingezet om deze delicatesse te zoeken. Je hebt gelukkig maar weinig truffel nodig om een lekker gerecht te bereiden, want hij kan tot 3.000 euro per kg gaan kosten!

Lekkere tip: spaghetti al dente (dus niet helemaal gaar gekookt, maar vlak ervoor afgieten) met olijfolie extravergine en geraspte Parmigiano Reggiano en dun geschaafde, verse truffel. Je kunt de verse truffel ook vervangen door een paar druppeltjes truffel olijfolie (het is vrij sterk, dus een paar druppels zijn genoeg). Buon Appetito!

woensdag 24 oktober 2007

Padule di Fucecchio

Il Padule di Fucecchio is een natuurgebied met een oppervlakte van ongeveer 1800 hectare. Het is het grootste moeras gebied in het binnenland van heel Italië. Het gebied ligt tussen de Appenijnen en de heuvels van Cerbaie. In dit prachtige gebied zijn vele trekvogels te zien. Om van deze mooie natuur in alle rust te genieten, zijn er een aantal wandelroutes uitgestippeld.

woensdag 17 oktober 2007

Boccaccesca by Slowfood

Boccaccesca is dit jaar voor de 9e keer georganiseerd. Het is een enogastronomisch evenement dat plaatsvindt in het historische gedeelte van Certaldo. Er worden kookdemonstraties gegeven, wijnen gepresenteerd en er staan kraampjes met allerlei lekkers. Dit in samenwerking met Slow Food. Slow Food is dus het tegenovergestelde van Fast Food. Deze non-profit organisatie is in 1989 in Italië opgericht om de mensen bewuster te maken wat ze eten, hoe het smaakt en hoe onze keuzes met betrekking tot voedsel invloed hebben op de rest van de wereld. Zij zetten zich in om lokale produkten te promoten en organiseren cursussen en conferenties. Neem eens een kijkje om de site van Terra Madre, een internationale bijeenkomst van vertegenwoordigers van voedselproducerende gemeenschappen. Slow food zet zich in voor de kwaliteit maar vooral ook voor eerlijke produkten.

woensdag 10 oktober 2007

Olijven oogst

Noormaal gesproken begint de olijven oogst eind oktober, maar dit jaar zijn sommige producenten zelfs nu al begonnen vanwege de warmte. De meeste bedrijven in Toscane plukken de olijven met de hand omdat de olijfbomen vaak op steile heuvels staan en ook omdat de meeste bedrijven te weinig olijfolie produceren om zich een machine te kunnen veroorloven.

De lekkerste en meest smaakvolle olijfolie is Olio di Oliva extravergine. De olijven moeten binnen 24 uur na de pluk geperst zijn. Ik ben voor mijn werk een keer mee geweest naar de 'frantoio' waar de olijven geperst worden. Het is daar een drukte van jewelste want het persen van een bestelbusje vol met kratten met olijven duurt zo'n 2 uur en alle bedrijven oogsten tegelijk.... het is letterlijk nachtwerk.

Hoe ontstaat nu de olijfolie? Tegenwoordig gebeurt dit bijna overal machinaal.
1. de blaadjes worden weggeblazen van de olijven;
2. de olijven worden met water schoongemaakt;
3. de olijven worden geperst;
4. de vrucht wordt gescheiden van de pit;
van de pit wordt gemaakt: olio di oliva (dus niet extravergine), brandstof voor verwarmingen en dierenvoer.
5. de massa wordt gekneed en fijngehakt bij een temperatuur lager dan 30°C, dit voorkomt oxidatie (dit in geval van de extravergine olijfolie, vandaar dat het een langzaam proces is);
6. horizontale centrifuge die de het water uit de massa (sanza) wegtrekt, 1000 toeren/ minuut;
7. verticale centrifuge om de olie te zuiveren.

Het resultaat is een heerlijk ruikende, groene olijfolie. Vers geperste olijfolie is groen van kleur en ziet er een beetje troebel uit in de fles. Erg lekker over salades of over geroosterd brood!

dinsdag 2 oktober 2007

Parmigiano Reggiano


Waarschijnlijk heb je wel eens gehoord van Parmesaanse kaas. Deze heerlijke kaas komt oorspronkelijk uit Parma. Nu kun je de originele Parmigiano Reggiano herkennen door de zegels:

Rode zegel: 18 maanden rijping. Deze kaas is zacht van smaak en heeft aroma's van melk en vers fruit. Ideaal als aperitief met een mousserende, witte wijn en ook perfect te combineren met appels en groene peren.

Zilveren zegel: 22 maanden rijping. Deze kaas heeft een zoetige smaak en ziet er korrelijkachtig uit. Heerlijk bij een glas rode wijn en ook gesneden in plakjes door de sla. Lekker als dessert met gedroogd fruit , pruimen en gedroogde vijgen.

Gouden zegel: 30 maanden rijping. Deze kaas is de meest voedzame, smaakvolle en korrelachtige van de drie met een krachtige smaak, die doet denken aan kruiden en gedroogd fruit. Heerlijk in combinatie met een goed glas rode wijn en zoete dessert wijnen (zoals Vin Santo) en in combinatie met honing, confiture, mostarde (gekonfijt fruit in een zoetzure mosterdsiroop).